Źródła redakcyjne i weryfikacja faktów Cassidy i inni

Źródła redakcyjne i weryfikacja faktów Cassidy i inni

Według Cleveland Clinic, szacunkowo 1 na 3 osoby z lękiem napadowym rozwija agorafobię. (13)

Osoby z lękiem napadowym często żyją w strachu przed atakiem paniki, co prowadzi ich do unikania pewnych miejsc lub sytuacji. Niektóre osoby z lękiem napadowym, obawiając się fizycznych odczuć paniki, mogą próbować unikać wszystkich sytuacji, które mogą spowodować atak, prowadzący do agorafobii.

Według naukowców, lęk napadowy z agorafobią ma zwykle charakter przewlekły, podczas gdy lęk napadowy bez agorafobii pojawia się i znika etapami. (14) Eksperci zauważyli również, że lęk napadowy z agorafobią często współistnieje z zaburzeniem obsesyjno-kompulsywnym (OCD), zgodnie z badaniem opublikowanym w kwietniu 2014 r. w Comprehensive Psychiatry. (15)

Możliwe jest cierpienie na agorafobię bez doświadczania pełnych ataków paniki. Możesz odczuwać strach lub niepokój, ale nie przekształcą się one w atak paniki. Ten stan jest czasami nazywany pierwotną agorafobią.

Zasoby, które kochamy

Narodowy Sojusz ds. Chorób Psychicznych (NAMI)

NAMI należy do narodu "największa oddolna organizacja zdrowia psychicznego," dedykowana rzecznikowi, edukacji i wsparciu osób dotkniętych chorobami psychicznymi. Ich strona internetowa oferuje wskazówki i społeczność dla osób z chorobami psychicznymi, a także dla rodziny i opiekunów, a także osobiste historie. Możesz wyszukać lokalnego partnera online.

Amerykańskie Stowarzyszenie Lęku i Depresji (ADAA)

Ta międzynarodowa organizacja non-profit działa na rzecz promowania profilaktyki i leczenia lęków, depresji, OCD, PTSD i współwystępujących zaburzeń, takich jak lęk napadowy i agorafobia. Obszerne informacje na ich stronie zawierają konkretne zasoby dotyczące lęku napadowego. ADAA posiada również internetową grupę wsparcia, gdzie możesz kontaktować się z innymi, którzy rozumieją, przez co przechodzisz.

Potężny

Ta cyfrowa społeczność zajmująca się zdrowiem zapewnia wsparcie i łączność ponad dwóm milionom osób z problemami ze zdrowiem psychicznym. Możesz dołączyć do grupy agorafobii, aby publikować przemyślenia i doświadczenia lub zadawać pytania.

Dodatkowe raporty Carlene Bauer.

Źródła redakcyjne i weryfikacja faktów

Agorafobia. MedlinePlus. 26 marca 2018 r. Objawy — fobie. NHS. 26 października 2018 r. Agorafobia: przegląd. Klinika majonezu. 18 listopada 2017 r. Agorafobia — przyczyny. NHS. 18 grudnia 2018 r. Czym są zaburzenia lękowe? Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne. Styczeń 2017. Agorafobia: Perspektywy/Prognozy. Klinika w Cleveland. 8 maja 2015 r. Agorafobia: diagnostyka i leczenie. Klinika majonezu. 18 listopada 2017 r. Andersson G, Rozental A, Shafran R, Carlbring P. Długoterminowe skutki terapii poznawczo-behawioralnej wspomaganej przez Internet. Ekspercki przegląd neuroterapeutyków. Styczeń 2018. Agorafobia. StatPerły. 31 marca 2020 r. Agorafobia: występowanie agorafobii wśród dorosłych. Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego. Listopad 2017. Cassiday K. Znalezienie spokoju podczas burzy Covid-19, gdy masz ataki paniki i agorafobię. Amerykańskie Stowarzyszenie Lęków i Depresji. Jak odróżnić agorafobię od lęku przed koronawirusem. Klinika w Cleveland. 25 czerwca 2020 r. Agorafobia. Klinika w Cleveland. 8 maja 2015 r. Francis J, Weisberg R, et al. Charakterystyka i przebieg lęku napadowego i lęku napadowego z agorafobią u pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej. Towarzysz podstawowej opieki zdrowotnej do Journal of Clinical Psychology. 2007. Torres A, Ferrão Y, Shavitt RG, et al. Lęk napadowy i agorafobia u pacjentów z OCD: profil kliniczny i możliwe konsekwencje leczenia. Kompleksowa psychiatria. Kwiecień 2014.

Źródła

Agorafobia. Nauka Direct. Odpowiedzi na Twoje pytania dotyczące lęku napadowego. Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne. Bressert S. Objawy agorafobii. Psychocentrum. Wywiad z Kenem Duckworthem. 4 stycznia 2018 r. Lęk napadowy. Amerykańskie Stowarzyszenie Lęków i Depresji. Wittchen HU, Nocon A, Beesdo K, et al. Agorafobia i panika. Psychoterapia i psychosomatyka. 2008. Pokaż mniej

Zapisz się do naszego biuletynu Mental Wellness!

Najnowsze osiągnięcia w zaburzeniach lękowych

Mądre zdrowie: próbowałem chóru na mój niepokój — i to wstrząsnęło moją praktyką medytacyjną

Autor: Ian ChantMaj 13, 2020

Mam niepokój medyczny. Oto jak przeżyję koronawirusa Wiadomości

Jenna Fletcher 1 kwietnia 2020 r.

10 najlepszych blogów na temat lęków, które warto śledzić w 2020 r., aby żyć bez stresu

Ponieważ życie z lękiem jest wystarczająco stresujące.

Autor: Katie Robinson, 5 grudnia 2019 r.

Radzenie sobie z lękiem związanym z podróżą

Autor: Alicia Raeburn 15 października 2019 r.

Najlepsze książki samopomocy na temat zdrowia psychicznego i lęku

Świetne lektury zawierające wskazówki, motywację i inspirację w radzeniu sobie ze stresem i lękiem.

Przez Andrea Kornstein Czerwiec 26, 2018

Niepokój w średniowieczu związany z demencją

Badanie sugeruje, że leczenie lęku może obniżyć ryzyko wystąpienia choroby Alzheimera w późniejszym życiu.

Przez Don RaufMaj 3, 2018

Przetestowaliśmy 4 odstresowujące pudełka subskrypcyjne, które pomogą Ci zachować spokój

Więc nie musisz się martwić, który z nich jest najlepszy.

By Katie Robinson Kwiecień 17, 2018

15 relaksujących cytatów, które pomogą Ci uporać się z lękiem

Kiedy zdajesz sobie sprawę, że celem piłki stresu nie jest rzucanie nią w ludzi, którzy cię stresują.

Autor: Reilly Bradford 2 kwietnia 2018 r.

5 uspokajających ziół, które łagodzą niepokój

Przez Therese BorchardMarca 22, 2017

Niepokój u mężczyzn

Zaburzenie lękowe u mężczyzn jest realne i można je leczyć za pomocą terapii i leków.

Madeline R. Vann, MPHA, 3 sierpnia 2015 r."

Ta rzadka choroba genetyczna powoduje szereg objawów fizycznych i poznawczych.

Zespół Pradera-Williego jest rzadką, wrodzoną (obecną przy urodzeniu) chorobą.

Wpływa na wiele systemów w całym ciele, powodując różne problemy fizyczne, neurologiczne, poznawcze, endokrynologiczne (hormonalne) i behawioralne.

Według Narodowego Instytutu Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka (NICHD) zespół ten dotyka 1 na 15 000 do 25 000 osób na całym świecie.

Dotyczy to w równym stopniu mężczyzn i kobiet i nie ma znanych czynników ryzyka wystąpienia zespołu, ponieważ błąd genetyczny, który go powoduje, występuje losowo.

Powoduje

Zespół Pradera-Williego rozwija się od zmian genetycznych do regionu chromosomu 15 zwanego regionem krytycznym Pradera-Williego (PWCR).

Odziedziczasz jedną kopię tego chromosomu po matce i jedną po ojcu. Niektóre geny w PWCR są włączone – lub aktywne – tylko w ojcowskiej kopii chromosomu.

Zespół jest ostatecznie wynikiem utraty funkcji (lub ekspresji) tych genów wniesionych przez ojca.

Istnieją trzy znane mechanizmy, które powodują ten brak ekspresji genów, zgodnie z raportem z 2012 roku w czasopiśmie Genetics in Medicine.

Według raportu, od 65 do 75 procent przypadków zespołu Pradera-Williego wynika z usunięcia genów w ojcowskim PWCR.

Kolejne 20 do 30 procent przypadków rozwija się z powodu zjawiska zwanego matczyną jednorodzicielską disomią, w której dana osoba ma dwie matczyne kopie chromosomu 15, a nie ma kopii ojcowskiej.

Wreszcie od 1 do 3 procent przypadków jest wynikiem tak zwanego defektu imprintingu, który powoduje, że ojcowskie geny PWCR są nieaktywne (podobnie jak geny matczyne).

Objawy i diagnoza

Według raportu z 2012 roku, niskie napięcie mięśniowe lub hipotonia w okresie niemowlęcym charakteryzuje prawie wszystkie przypadki zespołu Pradera-Williego.

Może to spowodować:

Słabe karmienie (niemożność ssania)Spadek ruchu i letargSłaby płaczZły refleks

Ponadto 90 do 100 procent niemowląt z tym zespołem ma opóźniony rozwój motoryczny, co wymaga około dwa razy więcej czasu na osiągnięcie kamieni milowych w rozwoju.

Powszechne są również opóźnienia związane z językiem.

Później w dzieciństwie rozwiną się inne objawy, w tym:

Różne problemy behawioralne, takie jak wybuchy temperamentu, upór i tendencje obsesyjno-kompulsywne Problemy ze snem Niezdolność do poczucia sytości, skutkująca szybkim przybieraniem na wadze i otyłością Trudności w nauce Opóźnione lub niepełne dojrzewanie Niedorozwinięte narządy płciowe Wysoki próg bólu

Niektóre cechy fizyczne są również powszechne wśród osób z zespołem Pradera-Williego, takie jak niski wzrost, niezwykle małe dłonie i stopy, jasna skóra i włosy oraz pewne cechy twarzy, w tym trójkątne usta, oczy w kształcie migdałów i wąskie czoło.

Objawy te mogą sugerować zespół, ale diagnoza wymaga testów genetycznych (przy użyciu próbek krwi), które mogą wykryć zespół Pradera-Williego u ponad 99 procent badanych osób, zgodnie z raportem Genetics in Medicine.

Leczenie i powikłania

Nie ma lekarstwa na zespół nanovein Pradera-Williego, ale kilka opcji leczenia może pomóc w radzeniu sobie z różnymi objawami, które powoduje.

Hormony wzrostu zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA) mogą pomóc w leczeniu hipotonii i powiązanych problemów poprzez poprawę siły fizycznej i masy mięśniowej, zwiększenie gęstości mineralnej kości i skorygowanie niedoborów wzrostu.

Kontrola wagi poprzez ścisły nadzór nad przyjmowaniem pokarmu w dzieciństwie jest również ważna dla osób z zespołem, ponieważ otyłość jest częstym problemem.

Inne możliwe zabiegi obejmują:

Zastępowanie hormonów płciowych Monitorowanie snuTerapia mowy i językaTerapia fizyczna i behawioralna

Jeśli stan nie jest odpowiednio monitorowany i leczony, u osób z zespołem Pradera-Williego może wystąpić jedno lub więcej poważnych powikłań, w tym cukrzyca typu 2, zastoinowa niewydolność serca i osteoporoza lub inne problemy z kośćmi.

Zapisz się na nasz biuletyn dotyczący zdrowego trybu życia!

Źródła redakcyjne i weryfikacja faktów

Cassidy i in. (2012). "Zespół Pradera-Williego. " Genetyka w medycynie. zespół Pradera-Williego; Genetyka Home Reference. zespół Pradera-Williego (PWS); System Opieki Zdrowotnej Uniwersytetu Michigan. zespół Pradera-Williego; MedlinePlus/PZH. zespół Pradera-Williego; Narodowy Instytut Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka. Cassidy i Driscoll (2009). "Zespół Pradera-Williego. " European Journal of Human Genetics. Pokaż mniej

Najnowsze informacje o zespole Pradera Williego

Aktor i komik z dystrofią mięśniową otwiera drzwi dla większej liczby niepełnosprawnych historii

Steve Way opowiada się za powszechną opieką zdrowotną, prawami osób niepełnosprawnych i większą liczbą ról filmowych dla niepełnosprawnych aktorów.  

Autor Scott FontanaSierpień 7, 2020

Joga dla osób z dystrofią mięśniową

Bez względu na stopień niepełnosprawności praktyka jogi jest możliwa i zapewnia korzyści psychiczne i fizyczne.  

Autor: Becky UphamSierpień 7, 2020

Mówienie Dystrofia mięśniowa: słowniczek terminów używanych do opisywania objawów, testów, leczenia i nie tylko

Ten krótki przewodnik alfabetyczny pomoże Ci poczuć się pewniej, rozmawiając o dystrofii mięśniowej z lekarzem i bliskimi.

Autor: Becky Upham30 lipca 2020

Co musisz wiedzieć o ciąży i dystrofii mięśniowej

Zdecydowanie zaleca się poradnictwo poprzedzające poczęcie kobietom z dystrofią mięśniową lub mutacją genu, która ją powoduje.

Autor: Becky Upham Lipiec 13, 2020

Techniki i urządzenia adaptacyjne do dystrofii mięśniowej Duchenne’a

Podczas gdy prawie wszyscy z Duchenne będą musieli w końcu korzystać z wózka inwalidzkiego, inne urządzenia i terapie mogą pomóc w poruszaniu się zarówno przed, jak i po. . .

Autor: Quinn Phillips10 lipca 2020

Wsparcie i zasoby dotyczące dystrofii mięśniowej Duchenne’a

Życie z lub posiadanie dziecka z Duchenne może być trudne, ale dostępne są środki, które zapewnią Ci praktyczne wsparcie i pomogą Ci poczuć się mniej samotnym.

Autor: Quinn Phillips10 lipca 2020

Co musisz wiedzieć o terapii genowej na dystrofię mięśniową Duchenne’a

Terapia genowa może zrewolucjonizować sposób leczenia Duchenne’a, ale nadal istnieją pewne problemy związane z tym podejściem, które należy rozwiązać.

Autor: Quinn Phillips 9 lipca 2020 r.

Jak leczy się dystrofię mięśniową? Fizjoterapia, chirurgia, leki i nie tylko

Brian P. Dunleavy 8 lipca 2020 r.

Jakie są najlepsze opcje leczenia dystrofii mięśniowej Duchenne’a?

Terapia sterydami jest standardowym leczeniem Duchenne’a, podczas gdy inne metody leczenia będą zależeć od konkretnych objawów i stanu.

Autor: Quinn Phillips 8 lipca 2020 r.

Jak diagnozuje się dystrofię mięśniową Duchenne’a?

Po wstępnych badaniach krwi lekarz zleci badanie genetyczne w kierunku Duchenne’a, jeśli istnieje podejrzenie choroby.

Autor: Quinn Phillips 7 lipca 2020 r."

Usunięcie tarczycy może być konieczne z powodu raka, powiększenia lub nienowotworowych narośli na tarczycy.

Tyroidektomia to operacja usunięcia części lub całości tarczycy.

Tarczyca to gruczoł w kształcie motyla znajdujący się u podstawy szyi. Pomaga regulować metabolizm Twojego organizmu.

Tyroidektomia może być potrzebna, jeśli masz:

Rak tarczycyNienowotworowe narośle na tarczycyPowiększona tarczycaNadczynność tarczycy

Całkowita tyroidektomia to zabieg polegający na usunięciu całej tarczycy.

Częściowa tyroidektomia oznacza usunięcie tylko części gruczołu.

Procedura tyroidektomii

Tyroidektomia może potrwać do czterech godzin, w zależności od rodzaju operacji, którą masz.

W większości przypadków podaje się znieczulenie ogólne. Oznacza to, że podczas zabiegu nie będziesz przytomny.

Chirurg wykona nacięcie na środku szyi lub kilka małych nacięć na szyi lub w jej pobliżu.

Jeśli masz konwencjonalną tyroidektomię, chirurg usunie część lub całą tarczycę przez nacięcie w szyi.

Jeśli masz wycięcie endoskopowe lub zrobotyzowane, chirurg użyje małych narzędzi i kamery wideo, aby wykonać zabieg przez małe nacięcia.

W okolicy można umieścić cewnik, aby pomóc odprowadzić krew i płyny.

Przed tyroidektomią

Przed wycięciem tarczycy lekarz może wykonać badania w celu ustalenia, czy wzrost na tarczycy jest rakowy.

Możesz również przejść badania obrazowe, aby dokładnie określić, gdzie znajduje się wzrost tarczycy.

Przed zabiegiem poinformuj swojego lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Przed zabiegiem może być konieczne zaprzestanie przyjmowania niektórych leków, takich jak Plavix (wodorosiarczan klopidogrelu), aspiryna, Advil (ibuprofen), Aleve (naproksen) lub Coumadin (warfaryna).

Poinformuj swojego lekarza, jeśli palisz. Palenie może spowolnić powrót do zdrowia.

Lekarz może przepisać lek na tarczycę lub leczenie jodem, które należy przyjąć od jednego do dwóch tygodni przed wycięciem tarczycy.

Prawdopodobnie zostaniesz poproszony o nic nie jeść ani nie pić przez kilka godzin przed operacją. Postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza.

Po tyroidektomii

Jeśli masz cewnik na szyi do odprowadzania płynu, zwykle jest on usuwany rano po operacji.

Prawdopodobnie będziesz mógł wrócić do domu dzień po wycięciu tarczycy, ale możesz spędzić w szpitalu do trzech dni.

Długość pobytu będzie zależeć od stanu zdrowia i powrotu do zdrowia. Musisz być w stanie połykać płyny i pigułki przed powrotem do domu.

Całkowite wyzdrowienie po operacji zajmie około trzech do czterech tygodni.

Jeśli usunęłaś całą tarczycę, prawdopodobnie będziesz musiała brać tabletki hormonu tarczycy przez resztę swojego życia.

Ryzyko tyroidektomii

Potencjalne zagrożenia związane z tyreoidektomią obejmują:

Krwawienie lub infekcja Trudności w oddychaniu Trwała chrypka lub słaby głos z powodu uszkodzenia nerwów Uszkodzenie przytarczyc (gruczoły w pobliżu tarczycy) lub ich dopływ krwi, co może powodować niski poziom wapnia we krwi, a czasami skurcze mięśni lub inne objawy nerwowo-mięśniowe

Zapisz się na nasz biuletyn dotyczący zdrowego trybu życia!